|
حب على (ع) در قرآن
 قرآن سخن پيامبران گذشته را كه نقل مىكند مىگويد همگان گفتند: «ما از مردم مزدى نمىخواهيم، تنها اجر ما بر خداست» .اما به پيغمبر خاتم خطاب مىكند:
قل لا اسالكم عليه اجرا الا المودة فى القربى (شورى/23) .
بگو از شما مزدى را درخواست نمىكنم مگر دوستى خويشاوندان نزديكم.
اينجا جاى سؤال است كه چرا ساير پيامبران هيچ اجرى را مطالبه نكردند و نبى اكرم براى رسالتش مطالبه مزد كرد، دوستى خويشاوندان نزديكش را به عنوان پاداش رسالت از مردم خواست؟
قرآن خود به اين سؤال جواب مىدهد: ...
قل ما سالتكم من اجر فهو لكم ان اجرى الا على الله (سبا/47.) .بگو مزدى را كه درخواست كردم چيزى است كه سودش عايد خود شماست.مزد من جز بر خدا نيست.
يعنى آنچه را من به عنوان مزد خواستم عايد شما مىگردد نه عايد من.اين دوستى كمندى استبراى تكامل و اصلاح خودتان.اين اسمش مزد است و الا در حقيقتخير ديگرى است كه به شما پيشنهاد مىكنم، از اين نظر كه اهل البيت و خويشان پيغمبر مردمى هستند كه گرد آلودگى نروند و دامنى پاك و پاكيزه دارند (حجور طابت و طهرت)، محبت و شيفتگى آنان جز اطاعت از حق و پيروى از فضايل نتيجهاى نبخشد و دوستى آنان است كه همچون اكسير، قلب ماهيت مىكند و كامل ساز است.
مراد از «قربى» هر كه باشد مسلما از برجستهترين مصاديق آن على عليه السلام است.فخر رازى مىگويد:
«زمخشرى در كشاف روايت كرده: «چون اين آيه نازل گشت، گفتند: يا رسول الله! خويشاوندانى كه بر ما محبتشان واجب است كيانند؟ فرمود: على و فاطمه و پسران آنان» .
از اين روايت ثابت مىگردد كه اين چهار نفر «قرباى» پيغمبرند و بايست از احترام و دوستى مردم برخوردار باشند، و بر اين مطلب از چند جهت مىتوان استدلال كرد:
1.آيه الا المودة فى القربى .
2.بدون شك پيغمبر فاطمه را بسيار دوست مىداشت و مىفرمود: «فاطمه پاره تن من است.بيازارد مرا هر چه او را بيازارد» و نيز على و حسنين را دوست مىداشت، همچنانكه روايات بسيار و متواتر در اين باب رسيده است.پس دوستى آنان بر همه امت واجب است (2) زيرا قرآن مىفرمايد:
«و اتبعوه لعلكم تهتدون» ( اعراف/158) از پيغمبر پيروى كنيد، شايد راه يابيد و هدايتشويد. و باز مىفرمايد: «لقد كان لكم فى رسول الله اسوة حسنة» (احزاب/21) از براى شماست در فرستاده خدا سرمشقى نيكو. و اينها دلالت مىكند كه دوستى آلمحمد - كه على و فاطمه و حسنين هستند - بر همه مسلمين واجب است» . (التفسير الكبير فخر رازى، ج27/ص166، چاپ مصر.
)
...............................................
2- محبت پيغمبر نسبتبه آنان جنبه شخصى ندارد، يعنى تنها بدين جهت نيست كه مثلا فرزند يا فرزندزاده او هستند، و اگر كسى ديگر هم به جاى آنها مىبود پيغمبر آنها را دوست مىداشت.پيغمبر از آن جهت آنها را دوست مىداشت كه آنها فرد نمونه بودند و خدا آنها را دوست مىداشت و الا پيغمبر اكرم فرزندان ديگرى هم دوست مىداشت كه آنها فرد نمونه بودند و خدا آنها را دوست مىداشت و الا پيغمبر اكرم فرزندان ديگرى هم داشت كه نه او با آنها به اين شكل محبت داشت و نه امت چنين وظيفهاى داشتند.
نويسنده: شهيد مرتضى مطهرى
كتاب: مجموعه آثار، ج 16، ص 278 |
